به سراغ من اگر ميايی نرم و آهسته بيا تا مبادا که ترک بردارد چينی نازک تنهايی من

آرزو

   دیوار خیال را شکافتیم تا ذهن خود را از سرچشمه ی حقیقت سیراب کنیم. لحظه ای که آگاهی خود را به جرعه ای از سرمستی گذرا فروختیم جز سایه های مبهم از روزهای دور دور دور در نا آگاهی موهوم افکارمان باقی نماند. این ذهن ما بود که از دروازه ی تخیل گذشت تا تنها به قطره ای از آرامش حاصل از نیل به آرزوها دست یابد.

   آن شب سرد که تو را از دریچه ی تنهایی خیال بی کسی هایم یافتم٬ خودم را از زندان تحجر در تنهایی رهاندم تا عالمیان دریابند خیال نیک برای رسیدن به آرزوهاست. و اگر خود را دریابیم آن زمان است که خاطره هایمان رنگ شیرین آینده می گیرد٬ به این معنی که به آنچه که می خواهیم٬ خواهیم رسید.

امید بهبودی

ز جام عشق او  مستم ٬  دگر پندم مده  ناصح         نصیحت گوش کردن را دل هشیار می باید

مرا امید بهبودی نماندست٬ ای خوش آن روزی         که می گفتم  علاج این دل بیمار  می باید

S.B.

شعر از خودم نیس٬ ولی خداییش دلم نیومد نذارمش تو وبلاگ

ماهتاب روی تو

خوشبخت ترین انسان خواهم بود اگر لحظه ای  از لبخند عاشقانه ی تو بهره ببرم و غمگین ترین غمگینان دنیا خواهم ماند تا زمانی که رویت را از من بگردانی. گریه های شبانه ی من گواه دوست داشتن اند٬ و افکار غم انگیزم  شاهدیست بر عشق سوزان درون سینه ام. حلول ماهتاب روی تو بزرگترین آرزوی من تا آنجا که مهر خوش اقبالی طلوع نکند خواهد ماند...

A.S.

زندگی

   نجوا های عشق کودکانه را با دستان جوانی قاب کردیم و التهابی نو در دل افکندیم. گویی تازه فهمیده بودیم آینده چیست٬ زندگی چگونه سیر می کند و ما را در امواج بلند خود چگونه غرق می کند که هیچ کدام از ما به خاطر نداریم کدام صبح بود که وقتی در آیینه به خود نگریستیم دیدیم اولین موی سپید را و سحرهای دیگر...

   هم چنان آن جریان می گذرد٬ جریانی که التهاب درونمان را می افزاید و عاطفه ای وصف ناپذیر را فریاد می زند... عشق. آری این واژه ی شور انگیز آغاز تجربه ای است شگرف به نام "زندگی"... 

A.S.   ..

سلام

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

پیوندها

طراح قالب